Descripcion temática da filosofia da ciencia

Ciencia (en latín scientia, de scire, coñecer), termo que no seu sentido máis amplo emprégase para referirse ao coñecemento sistematizado en calquera campo, pero que adoita aplicarse sobre todo á organización da experiencia sensorial obxectivamente verificable. A procura de coñecemento nese contexto coñécese como ciencia pura, para distinguila da ciencia aplicada a procura de usos prácticos do coñecemento científico e da tecnoloxía, a través da cal levan a cabo as aplicacións.
Os esforzos para sistematizar o coñecemento remóntanse aos tempos prehistóricos, como testemuñan os debuxos que os pobos do paleolítico pintaban nas paredes das covas, os datos numéricos gravados en óso ou pedra ou os obxectos fabricados polas civilizacións do neolítico. Os testemuños escritos máis antigos de investigacións protocientíficas proceden das culturas mesopotámicas, e corresponden a listas de observacións astronómicas, sustancias químicas ou síntomas de enfermidades ademais de numerosas táboas matemáticas inscritas en caracteres cuneiformes sobre tablillas de arxila. Outras tablillas que datan aproximadamente do 2000 a.C. demostran que os babilonios coñecían o teorema de Pitágoras, resolvían ecuacións cuadráticas e desenvolveran un sistema sexagesimal de medidas (baseado no número 60) do que se derivan as unidades modernas para tempos e ángulos
No val do Nilo descubríronse papiros dun período cronolóxico próximo ao das culturas mesopotámicas que conteñen información sobre o tratamento de feridas e enfermidades, a distribución de pan e cervexa, e a forma de achar o volume dunha parte dunha pirámide. Algunhas das unidades de lonxitude actuais proceden do sistema de medidas exipcio e o calendario que empregamos é o resultado indirecto de observacións astronómicas prehelénica.